Onder een groot wit puntdak in de tuin van Nederheem was het bestuurlijke Gooi gisteren bijeen om afscheid te nemen van Helma Ton. Ze werd eerst toegesproken door burgemeester Bakker in zijn functie van hoofd Veiligheidsregio, en door burgemeester Roest namens de kring van Gooise burgemeesters en de BEL-gemeenten. Vervolgens hield vice-voorzitter van de raad Knoop een afscheidsspeech, waarin het thema zingeving centraal stond. De toekomstige werkgever van burgemeester Ton, de heer deLimes, vroeg aandacht voor de huidige ontwikkelingen in politiek en besturen, waarbij niets meer is wat het lijkt en waarbij reflectie meer aandacht zou moeten krijgen in plaats van nastreven van harde (economische) targets. Wethouder Ineke de Joode refereerde aan de kunsthistorische achtergrond van de oud-burgemeester en de insteek die ze daarmee koos in haar functioneren.
Helma Ton memoreerde de diverse ervaringen in haar Blaricumse tijd en dankte de aanwezigen voor de menselijke contacten die zij had ervaren in al zijn facetten. Moeilijk en minder moeilijk: zij voelde zich erdoor verrijkt. Zij deelde mee dat Blaricum voor haar nog steeds een raadsel is. Zij overhandigde aan haar opvolger wnd. burgemeester Kozijn een boekje uit 1922, dat zij zelf bij haar aantreden had ontvangen: “Blaricum en haar recht op zelfstandigheid”. Een duidelijk gebaar.
’s Avonds bezochten vele inwoners de receptie. Na een toespraak overhandigde zij aan de voorzitter van de Historische Kring het mantelpak en de hoed die zij droeg bij het bezoek van de koningin en bij het uitreiking van koninklijke onderscheidingen. Vervolgens ontving ze van de Historische Kring een serie wijnflessen met etiketten die refereerden aan de diverse locaties van het gemeentehuis van Blaricum door de tijden heen. ‘Tja,’ zei Helma. ‘Nu mag ik dus weer drinken…’ Op deze wijze kwam er een relativerend eind aan zes jaar van besturen in Blaricum.
